نقد و بررسی فیلم رخ دیوانه

“رخ دیوانه” نوید دهنده یک حرکت نو در ایران است,

334Copy نقد و بررسی فیلم رخ دیوانه
دانلود فیلم ایرانی

دانلود فیلم ایرانی

روایتی غیر خطی با رگه های پست مدرنیستی که در این سینما کمتر دیده شده, قرار دادن کاراکتر محوری کار به عنوان نریتور جریان که در طول اثر حس اتش را من باب وقایع در حال جریان آدم های داستان بیان می نماید , نریشنی که گاها ما را به یاد “باشگاه مشت زنی” می اندازد, با همان شیطنت های ویِژگزینشه روایی, به عنوان مثال در سکانسی که برای اولین بار این آدم ها در اتومبیل دور جمع می شوند, کاراکتر محوری کار “پیروز” در حال بیان افکار عقایدش در مورد آدم های داخل اتومبیل است همزمان دوربین نیز با فوکوس های به جا سوژه مورد نظر راوی را دنبال می نماید . همين طور فلش بک های موجود در روایت که رگه های پست مدرنیستی تاثیر را پررنگ تر کرده , به نحوی که علاوه بر اتفاقاتی که به واقع در قدیم رخ داده و همزمان با روایت راوی, آن ها را مشاهده میکنیم, دروغ های واضح به عکس کشیده می شود که نمونه ای خاص کمیاب در ایران است, به عنوان مثال وقتی که کاراکتر “ماندانا” به دورغ تمام تقصیرات را گردن میگیرد و داستانی ساختگی سرهم می نماید , علی رقم اینکه مخاطب کاملا از این دروغ آگاه است, فیلـم ساز با فلش بک این تخیل را عکس می نماید . به این موارد جلوه های بصری کار با آن نورپردازی فانتزی و ترکیب رنگ ها و تمهیدات مدرنی که فیلم دیدنی ساز در اثر از آنها بهره برده, همچون شیوه به تصویر کشیدن چت های اینترنتی در ابتدای کار و… را اضافه کنیم. به همین دلایل میتوان گفت “رخ دیوانه” فیلم زیبا ی خاص نو در سینمای ایران است. اما حال تاثیر را به صورت مستقل با توجه به قواعد نوع مورد تحلیل قرار دهیم…اگر “رخ دیوانه” را به صورتی مستقل مورد ارزیابی قرار دهیم متوجه این حقیقت می شویم که همان قدر که میتوان آنرا به عنوان حرکت نو تازه در نظر گرفت, به همان اندازه هم خام و بی تجربه است. به کاربر د روایت غیر خطی و عنصر غافل گیری در اثر بپردازیم … در ابتدا بایستی گفت که آنقدر این غافل گیری در انتهای کار عجیب و کوبنده است که مخاطب را به اصطلاح نیمه هوشیار کرده و ما غرق در تعجب در انتها با خود می گوییم عجب اثری! در حالی که اگر برای دومین بار به تماشای اثر بنشینیم متوجه گاف های روایی کار می شویم. بخشی از حقیقت به ما نشان داده نمی شود و کاراکتر های محوری جریان “مسعود” و “پیروز” با خلق داستان هایی دروغین روایتی نو میسازند, در واقع ما دقیقا در اهمیت بقیه آدم های داستان قرار میگیریم و بخشی از حقیقت را نمیدانیم با این فرق که ولوم “پیروز” که سوار بر عکس است خود تصویر دو علت مهم دیگر هستند که باور ما نسبت به این دروغ را محکم تر میکنند. ما در بخش اول عکسهایی را می بینیم که به کل در بخش های پایانی کار نفی می شوند, عکسهایی که جزوی از روایت اصلی کار است! به عنوان مثال ما “مسعود” را می بینیم که در فاصله اندکی از مرد نگهبان ایستاده ناگهان گوشی اش زنگ می خورد, در حالی که در انتها معین می شود که اصلا مسعود به طبقه پایین نرفته است! یا کل این جریان توسط “پیروز” که به عبارتی شریک دزد و دوست قافله است روایت می شود, به مفهومدروغ هایش را جهت مخاطب تعریف می نماید , به عنوان مثال اضطراب ی که شب بعد از اتفاق داشت و صبح زود بیدار شدنش, دیدن اتومبیل های پلیس جلوی درب خانه, زنگ زدن به مسعود پریشان و…. تمام این وقایع را ما در نیمه ابتدایی فیلم جذاب عینا می بینیم و می شنویم! اما در انتها معین می شود که تمامش دروغی بیش نبوده این فریب است! گاف های فیلم زیبا در روایت که سعی در پنهان کردن خود پشت غافل گیری اش دارد در حالی که چنانچه دقیق شویم متوجه می شویم که این سبک روایت منطقا میلنگد و عملا مخاطبش را فریب میدهد و به هر نحوی سعی در دروغ گفتن به او پس غافل گیر کردنش دارد! ایرادی که از روی بی فکری و عدم دانش به “جدایی نادر از سیمین” نسبت داده شد اینبار دقیقا در “رخ دیوانه” نمایان می شود…از طرفی اپیزودیک بودن کار هم عجیب و مبهم است, هر اپیزود به کاراکتر نسبت داده می شود در حالی که در اکثرا ٌ موارد هیچ ارتباطی با آن کاراکتر ندارد که نشان از بی تجربگی و خامی اثر است, مفهوم “رخ دیوانه یا رخ فداکار” به اینکه ما تلاش های بی خاصیت روتین واری با آن غلظت که می بایست در اثر دیده شود, نمی بینیم در نمی آید در انتها فیلم زیبا ساز سعی می نماید تا با مونولوگ های کاراکتر محوری به هر صورت آنرا تحمیل نماید , مشکلی که کاهانی در “اسب…” داشت. از طرفی انتخاب دو انتها برای فیلم جالب از مصادیق بارز کم تجربگی است! دو انتها نه چندان جالب, انتها به اصطلاح خوش که عجیب تحمیلی بی منطق بود انتها دوم که سرسری عجولانه, فیلـم ساز تنها تا غافل گیری اول را تا حدودی مورد تذکر قرار داده حساب شده روایتش را پیش برده اما از آن به بعد با تعداد بسیار زیاد ی خورده غافل گیری همراه هستیم که علاوه بر پس زدن مخاطب, ریتمش را از دست داده به اصطلاح فیلم جالب از دست فیلم جالب ساز خارج می شود که نتیجه اش این انتها بندی سرسری است. در بخش پرداخت کاراکتر ها هم با توجه به سبک و جهان معنایی اثر اساسا “ماندانا” با آن سرگذشت سوزناک فیلم دیدنی فارسی وارش وصله ناجور است بیرون میزند, “شکوفه” فقط آمده تا آن غافل گیری پایانی را -که بعد از آن اندازه از غافل گیری ها دیگر لوس شده!- را شکل دهد, “پیروز” به عنوان کاراکتر محوری و نریتور جریان فرد منفعلی است در اکثرا مواقع فقط روایت می نماید , چند خورده اکتی که در انتها دارد و رابطه حسی اش با “ماندانا” هم کمک چندانی به او نکرده نمیتوان به او نزدیک شد. فقط کاراکتر هایی که متناسب با سبک تاثیر پرداخت قابل قبولی دارند به یک سرانجام نسبتا قانع کننده میرسند, “کاوه” , “نازنین” و “مسعود” هستند , “نازنین” جریان مادرش که به عنوان یک داستان حاشیه ای درست در می آید, “کاوه” رابطه اش با او و برادرش که اما میزان ی سطح پاین تر از “نازنین” قرار میگیرد “مسعود” با گیم خوب بازیگر که یک جوان علاف به اصطلاح فان را خوب در می آورد. “رخ دیوانه” میتواند جهت سینمای ایران استارت باشد, هرچند استارتی نصف و نیمه!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

خرید vps خرید vps ارزان خرید سرور مجازی خرید سرور مجازی ارزان خرید وی پی اس خرید وی پی اس ارزان خرید فیلترشکن خرید vpn خرید vpn ارزان خرید vpn خرید vpn
سوپروب close
خرید بک لینک